JS NewsPlus - шаблон joomla Продвижение
Τελευταία Νέα

Οι παγκόσμιες ανισότητες ανδρών και γυναικών

Ζούμε σε μια κοινωνία δυτικού τύπου, κατά κάποιο τρόπο, που όντως υπάρχει σε σημαντικό βαθμό ισοτιμία των δύο φύλων.

Οι γυναίκες ψηφίζουν, μπαίνουν στη βουλή και γίνονται υπουργοί, μορφώνονται, διαθέτουν όπως αυτές θελήσουν τον εαυτό τους, έχουν δυνατότητα επιλογής συζύγων κλπ. Δεν συμβαίνει όμως αυτό σε πολλούς λαούς ανά τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Αφρική, την Ασία και τη Νότια Αμερική. Εκεί οι γυναίκες στερούνται και των πιο στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποτάσσονται στην ανδρική και κυρίως στη κρατική βούληση π[ου έχει οργανωθεί προς αυτή τη κατεύθυνση. Υποτάσσονται στη βούληση των ανδρών και μεταβάλλονται σε άβουλα όργανα απόλαυσης και ποικιλοτρόπου εξυπηρέτησης των κάθε λογής κοινωνικών και άλλων αναγκών. Η βία που παγκοσμίως και ποικιλοτρόπως ασκείται επί των γυναικών ξεκινάει από την αρχαιότητα και εξακολουθεί μέχρι σήμερα. Αν και η σωματική ρώμη έχει χάσει την αξία της επί των πεδίων των μαχών και οι πόλεμοι γίνονται σήμερα με άλλα μέσα πιο αποτελεσματικά και χωρίς σπαθιά και ακόντια, η ασκούμενη βία επί των γυναικών από τους άνδρες οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μειωμένη σωματική και μυϊκή ισχύ του ασθενούς φύλου. Η διανοητική φυσικά ικανότητα των γυναικών είναι πάντοτε εφάμιλλη των ανδρών ενώ παρουσιάζουν και ιδιαίτερα πλεονεκτήματα στη αντίληψη και οργάνωση κοινωνικών δομών. Η σημαντικότερη λειτουργία της οποιασδήποτε κοινωνίας είναι η ανανέωση της με νέους ανθρώπους. Εκτός από τη γέννηση οι γυναίκες αναλαμβάνουν πάντοτε και την αποκλειστική φροντίδα, τη διατροφή των βρεφών αλλά και τη πρώτη και βασικότερη μαθησιακή φροντίδα των παιδιών. Αυτές θα τους μάθουν να μιλάνε, να συμπεριφέρονται και να συλλαβίζουν τις πρώτες τους λεξούλες. Αργότερα οι μανάδες είναι αυτές που περισσότερο από κάθε άλλο, ακόμα και το πατέρα, θα προστατεύσουν το παιδί τους και σε όλη τη ζωή του. Στα χωρισμένα ζευγάρια, είναι η γυναίκα που αναλαμβάνει την ισόβιο φροντίδα των παιδιών. Εάν δε συμβεί κάποιο από τα παιδιά της οικογένειας να παρουσιάζει αναπηρία, πολλές φορές ο άνδρας αποχωρεί και η μητέρα επωμίζεται τη φροντίδα του παιδιού και μάλιστα, αν αναφερθούμε στη ελληνική πραγματικότητα, θα διαπιστώσουμε ότι η κοινωνική κρατική φροντίδα για αυτά τα παιδιά είναι ελαχιστότατη έως ασήμαντη. Από τις μητέρες που έχουν ελεύθερο φρόνιμα, έχουν καλή μόρφωση και έχουν αποκτήσει σωστές ηθικές αρχές θα περιμένει ο κάθε λογικός άνθρωπος και καλύτερη, πιο κοινωνικά προσαρμόσιμη και αποδοτική νέα γενεά. Η καταπιεσμένη μητέρα με τη μπούρκα, που της απαγορεύουν να πάρει οποιαδήποτε μόρφωση και δεν της επιτρέπουν ακόμη να κυκλοφορήσει ελεύθερα στους δρόμους χωρίς τη συνοδεία του άνδρα της, που τελικά πουθενά δεν μπορεί να δικαιωθεί όσο και να διαμαρτυρηθεί για ότι της συμβαίνει, αυτή η γυναίκα θα μεταφέρει όλη την αντικοινωνική συμπεριφορά και ταπείνωση που έχει υποστεί στα παιδιά της. Εκατομμύρια γυναίκες ζουν υπό το καθεστώς βάναυσης καταπίεσης και κατάθλιψης. Οι γυναίκες στο Αφγανιστάν παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης σε ποσοστά 90-95 %. Δεν είναι δυνατό αυτές οι γυναίκες να μεγαλώσουν παιδιά με ελεύθερο φρόνιμα και ικανά να προκόψουν σε οποιαδήποτε κοινωνία. Κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο. Η κοινωνία των ανθρώπων, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά την εποχή των παγετώνων τα τελευταία 10.000 χρόνια, θα ήτανε εντελώς διαφορετική εάν μετείχαν στο κοινωνικό γίγνεσθαι και οι γυναίκες. Η ανδρική αλαζονεία και κυρίως η μυϊκή δύναμη των ανδρών που όντως υπερτερεί έναντι των γυναικών είναι αυτή που δεν έχει επιτρέψει στις γυναίκες να έχουν μία ισότιμη κοινωνική παρουσία. Στο Αίγιο υπάρχει τρανό παράδειγμα οικογένειας που η μητέρα υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα μαθηματικός του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και τα παιδιά αυτής της καταπληκτικής γυναίκας μορφώθηκαν και γίνανε καταξιωμένοι επιστήμονες. Συμπερασματικά θα έλεγα ότι οι κοινωνίες που επιδιώκουν στόχους ανάπτυξης, ταχείας προόδου, θα ήτανε απόλυτα λογικό να επενδύσουν και να στοχεύσουν στη καλύτερη και πληρέστερη αξιοποίηση του γυναικείου δυναμικού της χώρας. Τότε και μόνο τότε επενδύουμε στο μέλλον του κάθε τόπου και στη δημιουργία νέων ανθρώπων ικανότερων και πλέον δυναμικών στην όποια αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας.

Νικόλαος Μαγκανιώτης

Χειρουργός